July 27, 2009

คนโกรธ มีความรับผิดชอบหรือไม่

Posted in ทรรศนะแห่งชีวิต, ศีล, สมถะและวิปัสสนา tagged at 3:13 am by whybuddha

          เวลาที่เขากำลังโกรธ ก็เชื่อว่าเขาไม่รับผิดชอบต่อใจตนเอง เขาทำอะไรไปด้วยอำนาจความโกรธก็เป็นการที่กระทำที่ขาดความรับผิดชอบ แต่สำหรับผลของความโกรธ และผลที่เกิดจากการกระทำในขณะโกรธ เขาจะต้องรับผิดชอบโดยตรง ไม่ว่าผลเหล่านั้นจะออกมาในรูปใดก็ตาม เพื่อป้องกันตนเองไม่ให้ต้องรับผลไม่ดี พระพุทธเจ้าจึงทรงสั่งสอนให้คนระวังใจตนเอง ไม่ให้โกรธแม้ในสิ่งที่มายั่วยุให้โกรธ เพราะความโกรธนั้น เหมือนไม้ที่มีรากเป็นพิษ ถึงแม้จะมีรสหวาน เพราะได้แสดงความโกรธออกมา แต่เมื่อความโกรธหายไปแล้ว ยังเหลือแต่ผลที่ตนทำขณะโกรธ กับความรู้สึกผิดชอบชั่วดี คนจะมีแต่ความเสียใจ และความเดือดร้อนใจต่อสิ่งที่ผ่านมาแล้ว ซึ่งไม่อาจจะช่วยอะไรได้เลย “การฆ่าความโกรธเสียได้ จึงไม่ต้องเสียใจและเศร้าโศก.

 

สิ่งที่เราเคารพบูชา จำเป็นไหมที่จะต้องยกมือไหว้ทำความเคารพ

-การยกมือไหว้ เป็นสามีจิกรรม คือกรรมหรือการกระทำอันสมควร ซึ่งถือและยอมรับกันว่า เป็นการแสดงความเคารพทางกายต่อสถานที่ บุคคลและวัตถุที่ควรแก่การเคารพ  จะถือว่าจำเป็นหรือไม่ ย่อมขึ้นอยู่กับสังคมนั้น ๆถ้าเป็นสังคมคริสต์ก็อีกอย่างหนึ่งถ้าสังคมพุทธแล้วจำเป็นที่เดียว ยิ่งสิ่งนั้นเราทั้งเคารพและบูชา เช่นพระรัตนตรัย พ่อแม่ ครูอาจารย์ พระมหากษัตริย์ โดยเฉพาะพระรัตนตรัยกับพ่อแม่ ครูอาจารย์นั้น เราจะต้องแสดงออกมาทางกายเช่นนั้นพระมหากษัตริย์ หรือแม้ครูอาจารย์บางโอกาส ที่เขานิยมเป็นอย่างอื่น จะไม่ไหว้ก็เป็นการสมควร เช่นนิยมถอนสานบัว คำนับ โค้ง ทำวันทยหัตถ์เป็นต้น

-การไหว้นั้น เป็นการประกาศความรู้สึกทางใจออกมา ถึงแม้จะเป็นเพียงพิธีกรรม แต่เป็นพิธีกรรมที่ยอมรับนับถือกันว่าเป็นกรรมที่ควรทำ เราจะอ้างความนับถือความนับถือเพียงจิตใจนั้นหาได้ไม่ ความรู้สึกเคารพนับถือเพียงจิตใจนั้นหาได้ไม่   ความรู้สึกเคารพนับถือทางใจนั้น จะต้องแสดงออกมาทางกาย วาจา ด้วย ทั้งนี้เพื่อ

  1. อนุวัติตามวิธีการอันดีงามของสังคม
  2. เป็นการประกาศให้ทราบว่าเราเคารพนับถือสิ่งนั้น บุคคลนั้น
  3. เป็นการสร้างความสำนึกอันสูงค่าให้แก่จิตใจตนเอง
  4. เพื่อไม่ให้ตนเองเป็นคนขวางโลก จนกลายเป็นบุคคลไม่พึงปรารถนาของสังคมไปในที่สุด

อันที่จริงการแสดงความเคารพทางกายในปัจจุบันออกจะทำไปโดยอัตโนมัติ มากกว่าจะทำจากจิตใจจริง ๆและมีความบกพร่องในหลักปฏิบัติมากอยู่ โดยเฉพาะในด้านปูชนียสถาน อันที่จริงท่านไม่สอนเพียงไหว้อย่างเดียว กั้นร่มอยู่จะต้องลดร่ม สวมรองเท้าอยู่เข้าไปในที่เช่นนั้นต้องถอน สวมหมวกอยู่ก็ต้องถอดออก เว้นแต่พวกที่อยู่ในเครื่องแบบ เช่น ทหารตำรวจ แต่ถ้าเข้าไปข้างในควรถอดเช่นกัน นอกจากการแสดงทางกายแล้ว วาจาก็ควรจะสงบพอสมควรด้วย.

-รู้ว่าการใดเป็นประโยชน์แก่ตนพึงรีบทำการนั้นเทียว

-การใดแลเป็นประโยชน์ด้วยดีด้วยการนั้นแลทำได้ยากยิ่ง

ถ้าจะทำพึงทำการนั้นจริง ๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: