July 27, 2009

ผู้ใหญ่บางคนเวลาทำผิดแล้ว ไม่ยอมรับผิดเลยแต่เวลาเด็กทำผิดเพียงเล็กน้อยกลับทำราวกับว่า ความผิดของเด็กนั้นมากมาย แล้วจะทำให้เด็กมีความรับผิดชอบได้อย่างไร

Posted in เรื่องของพ่อแม่ ผู้ใหญ่, เรื่องของสังคมและการวางตน tagged at 3:16 am by whybuddha

           นี่เป็นเรื่องธรรมดา สำหรับผู้ใหญ่บางคนและน่าจะมีไม่มากนัก เราจะพบว่าผู้ใหญ่ประเภทนี้เป็นผู้สูงด้วยอายุ แต่ด้อยด้วยคุณธรรมและความรับผิดชอบผู้ใหญ่เดินสะดุดของล้ม เขาก็จะถามว่า ใครเอามาวางขวางทางไว้ บางทีอาจจะหาเรื่องเฆี่ยนเด็กเสียด้วยแต่เวลาเด็กเดินไปสะดุดของในลักษณะเดียวกันกับเขาเขาจะดุเด็กว่าเดินไม่ระวังบ้าง  อะไรบ้างเรื่อยไป และอาจจะหาโอกาสเฆี่ยนเด็กได้อีกเช่นกัน แต่เป็นเรื่องของคนบางคนเท่านั้น ผู้ใหญ่ส่วนมากจะเป็นคนดีที่น่านับถือ มีความรับผิดชอบ เมตตา กรุณาพอสมควรอยู่ จึงไม่น่าเป็นห่วงและคิดแก้ไขอะไรเขา เพราะถึงเราจะคิดแก้ก็คงทำไม่ได้ จากปัญหานี้เราจะพบว่าความไม่ดีในประเด็นต่างๆคือ

  1. ผู้ใหญ่ทำผิดแล้วไม่ยอมรับผิด เป็นนิสัยไม่ดีและน่าตำหนิมาก
  2. ผู้ใหญ่ชอบทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ เป็นความบกพร่องที่ควรตำหนิเช่นกัน

ความบกพร่อง 2 ประการนี้ของผู้ใหญ่ อาจจะทำให้เด็กขาดความรับผิดชอบตามไปด้วย

ข้อนี้เราต้องพิจารณาถึงปัญหาประเด็นที่ 2 ก่อนการที่เด็กเข้าใจว่า ความผิดของตนเล็กน้อยนั้น อาจเป็นไปได้ที่ว่า

-ความผิดนั้นเป็นเรื่องเล็กน้อยจริง ๆและผุ้ใหญ่ไปทำให้เป็นเรื่องใหญ่ขึ้น

-เป็นเรื่องเล็กในความรู้สึกของคนทำ เพราะคนเรามักจะไม่เห็นโทษความบกพร่องของตนเอง แต่ผู้ใหญ่ท่านเห็นว่าเป็นความผิดมาก อาจจะเป็นอันตรายต่อเด็กในอนาคตได้ ท่านจึงปราม ๆไว้ เพื่อป้องกันอนาคตของเด็ก ด้วยเจตนาดี ในกรณีเช่นนี้ ถึงแม้ท่านเองจะไม่ค่อยยอมรับผิดชอบ แต่เมื่อท่านไม่ต้องการให้เราเป็นคนเช่นเดียวกับท่าน อย่างไรก็ควรขอบคุณในความกรุณาของท่านจะต้องเข้าใจว่า ในการดำเนินชีวิตนั้นเราไม่อาจจะคอยให้คนอื่นเขาดีเสียก่อนแล้วเราจะดีเป็นคนสุดท้าย เหมือนเหมือนกับนักเรียนที่เรียนอยู่ในโรงเรียนนักเรียนจะมัวไปคิดถึงความไม่ดีของครู เพื่อนบางคนแล้วคิดว่า ขอให้พวกนี้เขาดีเสียก่อน แล้วเราค่อยดีภายหลังอย่างนี้ไม่ได้

เพราะอะไร

เพาะความดีความชั่วที่คนกระทำลงไป ย่อมเป็นของเฉพาะบุคคลนั้น

นักเรียนทราบแล้วว่า ความประพฤติของผู้ใหญ่ทั้ง 2ประเภทที่กล่าวนั้น ไม่ชอบ ไม่ควร สิ่งที่ไม่ชอบไม่ควรเป็นสิ่งควรละเว้น ไม่ใช่เป็นสิ่งควรประพฤติแล้วคล้อยตาม ในกรณีของปัญหานี้ ผู้ประสบปัญหาควรจะทำในใจของตนดังนี้

-ถือว่าความบกพร่องของท่านผู้ใหญ่ เป็นความไม่ดีส่วนท่านเอง

-การทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ของผู้ใหญ่บางคนถ้าหากจะพึงมี เป็นเรื่องที่เราควรมองข้ามไปและให้อภัยท่าน ที่โตจนป่านนี้แล้วยังทำอะไรเป็นเด็ก ๆอยู่

-การที่ท่านสั่งสอนเรา จะเป็นเพราะท่านทำได้หรือไม่ได้ก็ตาม เป็นความดีของท่านที่เราควรยอมรับนับถือ เชื่อฟังตามสมควร

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: